Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
środa, 18 listopada 2026 19:35
Reklama

Spod kapelusza. Fabryka nienawiści

Spod kapelusza. Fabryka nienawiści

Są media, które informują i są media, które kreują rzeczywistość na potrzeby swojego środowiska politycznego. To TV Republika. W demokratycznym państwie każdy ma prawo do swoich przekonań, do krytykowania rządu, opozycji czy prezydenta. Wolność słowa jest fundamentem demokracji. Ale wolność słowa oznacza również odpowiedzialność za to co się mówi. Dziennikarz nie ma prawa zamieniać  informacji w insynuacje, a politycznej niechęci w kłamstwa i szczucie.

Telewizja ma służyć 

wszystkim obywatelom, nie może traktować połowy społeczeństwa jak wroga. Tymczasem w przekazie Republiki od dawna dominuje język konfrontacji. Polska pod rządami Koalicji 15.X. jest przedstawiana jako kraj nieustannej katastrofy, państwo rządzone przez zdrajców i ludzi działających przeciwko narodowi. Widz otrzymuje starannie skonstruowaną opowieść o tym, kto jest patriotą, a kto kosmitą. Kto jest katolikiem, a kto czerwoną hołotą. Taka telewizja nie służy Polsce. Ona utrwala polityczną wojnę, w której nie ma miejsca na rozmowę i wzajemny szacunek. Największą szkodą jest to, że ludzie patrzą na swoich rodaków jak na wrogów, a nie współobywateli. Rodziny, sąsiedzi i przyjaciele stają się zakładnikami politycznych emocji podsycanych z ekranu. Z takiego działania najbardziej cieszy się Putin.

Tragedia, politycznym narzędziem

Przykładem niebezpiecznego działania Sakiewicza była jego relacja z krwawych wydarzeń w Krakowie. W obliczu strzelaniny, w której zginęło sześć osób, a kilkanaście zostało rannych, w tym dwóch policjantów, należało zachować powagę i odpowiedzialność. Ludzie byli zabijani, inni walczyli o życie. Rodziny czekały na prawdziwe wiadomości o swoich bliskich. To nie był moment na polityczną hucpę. A on, relacjonując wydarzenia na żywo, zasłaniając sobą policjanta uparcie  przekonywał, że na miejscu nie ma policji. Mimo, że świadkowie tej relacji krzyczeli, że kłamie, bo policja jest. Sakiewicz brnął dalej. Bez względu na fakty budował swoją kłamliwą narrację. Sugerował, że funkcjonariusze wyjechali do Warszawy pilnować Trybunału. Pojawiały się też sugestie, że za atakiem mogą stać obcokrajowcy. Ten ohydny przekaz był ściemą. Policja podjęła działania w ciągu pierwszych minut ataku, a funkcjonariusze zaczęli walkę ze sprawcą, ryzykując własne życie. Sakiewicz nie miał prawa oszukiwać telewidzów i budować dramatyczną narrację o opuszczonych przez państwo obywatelach. W tak obrzydliwy sposób nie postąpiłby żaden prawdziwy i szanujący siebie i odbiorców, dziennikarz. W sytuacji kryzysowej każde słowo ma znaczenie. Informacje mogą wywołać panikę, podsycić gniew i doprowadzić do tragedii. Może o to chodziło Sakiewiczowi? On wiedział, że prawda nie dostarczy paliwa politycznego. Widział, że służby pracują modelowo, procedury działają. Postanowił się spieszyć i zanim ustalono fakty on już sugerował kto ponosi polityczną odpowiedzialność. To nie jest dziennikarstwo. To szczujnia.

Bez morale

Niepokoi postawa Sakiewicza po wybuchu krytyki. Albo on jest tępy, albo cyniczny. Zamiast przeprosić za łgarstwo, zaczął mówić o nagonce na jego stację. To bardzo cwany mechanizm. Najpierw podjudzić, nakłamać, a kiedy  pojawią się pytania o prawdziwość tez, przedstawić się jako ofiara terroru.

Szkoda dla Polski jest ogromna

Media mogą budować zaufanie do instytucji, pomagać obywatelom rozumieć skomplikowaną rzeczywistość i kontrolować władzę. Mogą również niszczyć zaufanie, podsycać strach i wmawiać, że każdy, kto myśli inaczej, jest wrogiem. Jeśli widzowie dzień po dniu mają przekaz, że państwo się rozpada, służby i policja nie działa, instytucje są opanowane przez zdrajców, a Tusk i KO są zagrożeniem dla narodu, trudno oczekiwać, że będzie to budowało zgodę i wspólnotę. Policjanci, strażacy i ratownicy każdego dnia wykonują trudną pracę. W Krakowie mundurowi zostali ranni, podejmując działania wobec uzbrojonego napastnika. Ich odwaga zasługuje na szacunek, a nie na obrzydliwe oskarżenia. Polska jest wspólnym domem ludzi o różnych poglądach, różnych doświadczeniach i różnych wyborach politycznych. I dlatego nie wolno pozwalać, by media zamieniały ten wspólny dom w pole ciągłej  wojny. W mediach  potrzebni są dziennikarze, a nie partyjni propagandyści, a Sakiewicz i jego ludzie z TV Republika muszą pamiętać, że mikrofon i kamera dają ogromną władzę, ale też nakładają poważne obowiązki. 

Relacją z Krakowa, po złożonych skargach, zajęła się KRRiT. Czy będzie jakiś pozytywny wydźwięk? Wątpię. Do tej pory nie reagowano na wyczyny Republiki. Ale mimo to wymagamy od tej instytucji stosowania tych samych zasad wobec wszystkich nadawców. 

Wiesława Kusztal


Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: Czesława Treść komentarza: Warto było, bo to ciekawe zwiedzanie i Twoje opowiadanie też! Byłam i podziwiałam... Data dodania komentarza: 2.10.2026, 10:22 Źródło komentarza: Na turystycznym szlaku Autor komentarza: Czesława Treść komentarza: Oj! Ale super pogadanka i to o tym, by pojechać nie w sina dal, ale konkretnie do wyznaczonej na mapie miejscowości... Szkoda, że obecnie Dworzec PKP - to głównie wspomnienia... i tylko perony, do których trzeba sporo metrów z bagażem pokonać, by tam się zatrzymać i wsiąść do pociągu ...Brawo Bogumił! Zawsze znajdziesz coś ciekawego i opiszesz z humorem... Data dodania komentarza: 2.10.2026, 10:19 Źródło komentarza: Wyrwane z kontekstu. Przed dworcem PKP w Brodnicy Autor komentarza: Czesława Treść komentarza: Pięknie opisane, bo przypomina dawne czasy, gdy jeździło się z tego dworca w cztery strony świata... Tak! Była kasa, ale najważniejsza poczekalnia i to czynna cała dobę... Nie było to miejsce bezdomnych a głównie dla pasażerów... Przez kilka lat jeździłam pośpiesznym Białystok - Wrocław do Poznania i było super! Nikt nie martwił się o bilety, jak teraz a w pociągu nawet drzemka była... a bagaż na swoim miejscu spokojnie czekał... Dobrze, że nastąpi odbudowa tego naprawdę zabytkowego dworca głównego w naszym regionie... Czekam więc też, jak wspomniałeś do tych lat, by "wsiąść do pociągu byle jakiego...", jak w piosence Maryli Rodowicz... i dojechać tam, gdzie by się chciało... Dobrze, że podjąłeś ten temat... Dziękuję...Może wspomnienia przyśpieszą plany? Czytelniczka Super Brodnicy.. Czesława Data dodania komentarza: 13.07.2026, 21:47 Źródło komentarza: Siedząc na peronie Autor komentarza: Krzysztof.W Treść komentarza: Nic nie piszecie o tych uczniach którzy matury nie zdali, jak oni się czują w tym momencie. I jeszcze jedna uwaga raz piszecie po zdaniu matury , innym razem po ukończeniu szkoły średniej . Jak tradycja to powinno być jednoznacznie określone we wszystkich szkołach w Brodnicy, a nie jest. Jest dowolność tej tradycji jak wy to nazywacie.Dziękuję za uwagę. Data dodania komentarza: 15.05.2026, 23:28 Źródło komentarza: 100 letnia tradycja podtrzymana. Różyczkowanie maturzystów Autor komentarza: Czesława Treść komentarza: Super Korowód i wspaniałe pomysły! Brawa dla Uczestniczek, które opisałeś, jak zwykle z poczuciem humoru! Data dodania komentarza: 10.03.2026, 17:47 Źródło komentarza: W „Tłusty Czwartek”. Korowód wyjątkowych postaci Autor komentarza: Czesława Treść komentarza: Podziwiam! Brawa dla Organizatorów i Wykonawców! Warto było i słuchać i oglądać! Data dodania komentarza: 10.03.2026, 17:42 Źródło komentarza: Zakochany Wróbel ze Zbiczna Gdy się splotą nasze dłonie
Reklama