Węzeł – mówią niektórzy skrótem. Węzeł komunikacyjny – inni doprecyzują. Ważny węzeł kolejowy – ci już podnoszą rangę Jabłonowa Pomorskiego.
Prawa miejskie - miejscowość, o której mowa – to stosunkowo niedaleka przeszłość, rok 1962, nieco ponad 60 lat. Zatem najpierw był węzeł, potem miasto. Najpierw był pociąg, a już sam pociąg do miasta zakończył się w 1962 roku, kiedy to Jabłonowo Pomorskie na mapie z papierami miejskimi zaistniało jako miasto. Wraz z gmina wiejską liczy sobie ok. 9 tys. mieszkańców.
Kluczowe daty w rozwoju węzła to rok 1878, kiedy to otwarto odcinek łączący Jabłonowo Pomorskie z Grudziądzem, jako część pruskiej magistrali. W zachodnią stronę. Po ośmiu latach w 1886 roku rozpoczął się regularny ruch kolejowy na trasie do Brodnicy, a więc w stronę wschodnią. Na północ wiódł kolejowy szlak do Prabut a zawiadowca w czerwonej czapce dał znak do jazdy w 1899 roku. Potem była Iława, ważne wzmocnienie północy no i Toruń – kierunek południowy.
Stąd jedziemy do takich miejscowości jak: Brodnica, Bydgoszcz, Częstochowa, Częstochowa Stradom, Gdańsk Główny, Gdańsk Oliwa, Gdańsk Wrzeszcz, Gdynia Główna, Gniezno, Grudziądz, Iława, Inowrocław, Jelenia Góra, Katowice, Kutno, Laskowice Pomorskie, Leszno, Łódź Kaliska, Wałbrzych, Malbork, Mogilno, Olsztyn, Poznań, Praha Hlavni Nadrazi, Sopot, Szklarska Poręba, Tarnowskie Góry, Tczew, Toruń, Wrocław, Wrocław Mikołajów, Zgierz. Te bowiem miejscowości, małe i duże, figurują na rozkładach jazdy (odjazdy, przyjazdy) na trzech peronach dworca PKP w Jabłonowie Pomorskim. Tak jest dzisiaj.
Niegdyś lokomotywa zwana parowozem, z wagonami pociągów osobowych i pośpiesznych znaczyła więcej niż dworzec. Ważny był szlak! Ale to właśnie dworzec zbudowano w 1871 roku, stając się ważnym punktem na mapie kolejowe, natomiast węzeł przyczynił się do rozwoju szlaku. Z czasem dworzec – imponująca budowla - przejmował funkcję reprezentacyjną miasta. Poza świątyniami i Pałacu Narzymskich nie było obiektu stanowiącego konkurencję architektoniczną. Dworzec przetrwał ograniczenia i likwidację połączeń lokalnych, które miasto doświadczyło w latach 90. minionego wieku. Niestety, z dworca znikały takie osobliwości jak kasa, restauracja z bigosem, poczekalnia, ludzie stojący w kolejce za biletami, przechowalnia bagaży. Wkrótce rozebrano dawną trasę do Prabut, zyskał węzeł natomiast na elektryfikacji. Przy czym wiedzie ona pionowo – z Torunia do Iławy, przez Malbork na Wybrzeże. Dwa skrzydła skrzyżowania - na Brodnicę i Grudziądz – pozostały dla pojazdów spalinowych. Owszem, jest projekt pociągnięcia tam linii elektrycznej, podobnie jest z modernizacją dworca kolejowego, budynku stanowiącego zabytek budownictwa kolejowego w tej części regionu. Ma to nastąpić do końca 2030 roku. Wówczas będziemy mogli znowu mówić o ważnym węźle kolejowym na ważnym szlaku, ważnego regionu.
Tekst i fot. Bogumił Drogorób
Napisz komentarz
Komentarze