Widoki miast, zabytków, dzieł sztuki, flory i fauny oraz innych motywów zapisane na niewielkim skrawku papieru, często z krótkim tekstem i znaczkiem pocztowym, stały się przedmiotem pożądania zbieraczy. To bardzo ciekawe hobby.
Epidemia koronawirusa ograniczyła w znacznym stopniu nasze społeczne zachowania. Nie jesteśmy już tak aktywni, nie odwiedzamy przyjaciół i znajomych, z domu wychodzimy tylko po niezbędne zakupy i czasem mamy już dość oglądania programów w telewizorze. Mamy trochę więcej czasu, więc może warto wrócić do pięknych pasji i zainteresowań. Zapewne w każdym domu można znaleźć przechowywane przez lata widokówki otrzymane od rodziny i przyjaciół z pozdrowieniami z wakacji, wojaży turystycznych a także karty z życzeniami świątecznymi. Wystarczy zajrzeć do szuflad i innych miejsc w domu. Warto także zapytać babcie i dziadków o dawne pocztówki, którzy zwykle przechowują takie pamiątki. Zdobyte w ten sposób widokówki mogą dać początek wspaniałej i ciekawej kolekcji.
Deltiologia lub filokartystyka
Zbierać można wszystko, ale kolekcjonerstwo to świadome gromadzenie przedmiotów, w tym przypadku kart pocztowych. Kolekcjonowanie pocztówek nazywa się deltiologią lub filokartystyką. Było ono niegdyś i wciąż pozostaje jednym z najbardziej popularnych hobby na świecie, tuż po filatelistyce i numizmatyce. Największe kolekcje pocztówek liczą ponad milion egzemplarzy.
Karta pocztowa narodziła się w drugiej połowie XIX wieku i szybko zyskała olbrzymią popularność. Stała się także bardzo szybko przedmiotem chętnie kolekcjonowanym. Z początkiem swego istnienia różniła się znacznie od dzisiejszego wizerunku. Była tania i zawierała zwięzłe informacje. Później pojawiły się ilustracje, których wielkość szybko rosła. Na kartach z tego okresu adres zajmuje całą stronę a tekst często zapisywany był na pierwszej stronie, dookoła ilustracji. Kolekcjonerzy nazywają takie pocztówki kartami z długim adresem.
Kiedyś niemal każdy zbierał widokówki
zwłaszcza zagraniczne, kolorowe i błyszczące. Stanowiły one namiastkę podróży, których nie każdy mógł w tamtym czasie (PRL) odbyć. Dziś jest inaczej. Wielu z nas na własne oczy może zobaczyć Rzym, Dubrownik czy też inne ciekawe miasta, więc takie zbiory straciły już nieco na atrakcyjności. Nie znaczy to, że z wojaży po Europie nie należy przywozić kolejnych ciekawych kart pocztowych i włączać do kolekcji. Zdecydowanie największym powodzeniem cieszą się kartki pocztowe przedstawiające widoki miejscowości, w tym widoki rodzinnego miasta lub regionu. Ich nabywcami są nie tylko wielbiciele filokartystyki, ale również regionaliści. Osoby zainteresowane historią danego miasta, regionu zawsze szukają nowych, nieznanych dotąd, starych widoków ulic lub zniszczonych bezpowrotnie w czasie wojennej zawieruchy budynków. Kolekcjonerzy za takie unikatowe widoki na starych pocztówkach są skłonni sporo zapłacić.
Można kolekcjonować różne pocztówki. Dużym zainteresowaniem cieszą się karty pocztowe tematyczne, np. świąteczne, przyrodnicze, przedstawiające sztukę, dzieła techniki (np. parowozy, dworce kolejowe, samochody, tramwaje, statki i żaglowce, pocztówki lotnicze, ze znanymi aktorami, z patriotycznymi i okolicznościowymi ilustracjami oraz wieloma innymi tematami). Popularnością cieszą się pocztówki militarne. Wielu zbieraczy wybiera karty nawiązujące do wydarzeń historycznych. Kolekcjonowanie pocztówek jest także nierozerwalnie połączone z tradycyjnymi usługami pocztowymi. Nie można pominąć amatorów kart pocztowych zbieranych koniecznie ze znaczkiem pocztowym świadczącym o tym, że kartka przeszła przez pocztę. Uprawnione jest stwierdzenie, że złoty wiek pocztówki przypadł na początek XX wieku. Od lat 1900–1920 do końca wieku wysyłanie pocztówek powoli malało. Dzisiaj jesteśmy świadkami usuwania narodowych usług pocztowych. Zamiast tradycyjnego znaczka pocztowego, używa się wydrukowanej, wysyłkowej etykiety. Chętniej wszyscy korzystamy z elektronicznych komunikatorów niż z korespondencji za pomocą karty pocztowej. Na szczęście jeszcze do dobrej tradycji należy przesyłanie pozdrowień z wycieczek i wyjazdów wakacyjnych za pomocą karty pocztowej.
Co i jak zbierać?
Początki powstawania wielkich kolekcji w wielu przypadkach zaczynało się podobnie - od zbierania wszystkich pocztówek, które znalazło się w domu rodziców, znajomych i przyjaciół. Później dopiero pojawia się zainteresowanie konkretnym tematem. Każdy sympatyk kart pocztowych powinien zastanowić się nad tym co zamierza kolekcjonować. Jaki obszar tematyczny nasza kolekcja będzie obejmować? Nie można mieć każdego rodzaju pocztówek. Warto zainteresować się takimi, których zbieranie będzie dla kolekcjonera wielką frajdą i poszerzeniem zainteresowań. Zawsze przy tworzeniu zbioru należy zacząć od kart tanich, współczesnych i powoli poszukiwać coraz starszych i cenniejszych. Należy pamiętać, że te karty, które dzisiaj są ogólnodostępne za kilka lub kilkanaście lat będą nie do zdobycia i zapewne wielokrotnie droższe. W przypadku koncentrowania się na starych pocztówkach warto odwiedzać specjalistyczne antykwariaty a także giełdy, jarmarki uliczne bądź śledzić na bieżąco aukcje w Internecie.
Album lub kartonik
W przypadku tego typu pasji nie potrzeba posiadać wyjątkowych akcesoriów do przechowywania pocztówek. Należy przede wszystkim je właściwie segregować. Przechowywać można swoje zbiory w kartonach a cenniejsze okazy w specjalnie przeznaczonych do tego albumach. Warto pokusić się o zakup koszulek foliowych w których bezpiecznie przechowamy nasze najcenniejsze okazy starych kart pocztowych. Prawie w każdym mieście jest kolekcjonerska społeczność, która organizuje comiesięczne spotkania oraz wystawy. To okazja do spotkania z innymi kolekcjonerami a także powiększenia kolekcji. Każde hobby wzbogaca wiedzę. Warto zainteresować się zdobyciem wiedzy jakimi technikami kiedyś były wykonywane karty pocztowe a jakimi dzisiaj. Dochodzenie do pełnej wiedzy o pięknie wykonanej starej karcie pocztowej jest zajęciem bardzo ciekawym dla kolekcjonera. Ciekawe są także treści zapisane na starych kartach pocztowych. Mówią wiele o osobach piszących przed wieloma laty, ich problemach, troskach i często pogmatwanych losach.
Tekst i fot. Marek Ewertowski
Napisz komentarz
Komentarze