Rok temu, gdy po raz pierwszy z powodu pandemii nie mogliśmy tradycyjnie przeżyć świąt, nikt nie spodziewał się, że i tegoroczne Zmartwychwstanie Pańskie wyreżyseruje nam Covid 19. Ponownie jesteśmy zmuszeni realizować je pod dyktando obostrzeń, nakazów i zakazów. Znów nie będzie to wyczekiwana i radosna Wielkanoc.
Od wielu miesięcy pandemia podstępnie zabiera nam nie tylko codzienność ale i kolejne, rodzinne święta. Pozbawia nas pełnej emocji przedświątecznej krzątaniny, radości spotkań z bliskimi i przyjaciółmi. Największe dla katolików święto spędzimy w odosobnieniu, w izolacji od reszty świata, jak za karę za czyn zabroniony, mimo, że nic nie przeskrobaliśmy. Chociaż dzisiaj niczego nie można być pewnym.
Bardzo pesymistycznie
patrzę na otaczające nas realia. Od kilku lat walczymy na różnych frontach i nic się nie zmienia. Teraz jeszcze doszła pandemia i tu też końca nie widać. Z dnia na dzień jest coraz gorzej. Więcej osób choruje i więcej przegrywa walkę z wirusem. Nadzieją na lepsze jutro są szczepionki. Ale wszystkim, którzy wciąż z niecierpliwością czekają na choćby pierwsze wkłucie igły, które co do zasady ma przynieść ochronę przed Covid 19, wydaje się, że szczepienia idą jak krew z nosa. Z kolei antyszczepionkowcy mówią, że zaszczepione grupy dalej podlegają ochronie i to obywatelom nie przynosi spodziewanej ulgi. Co z tego, że zaszczepiła się służba zdrowia, jak porady wciąż są one-line? Tak samo zaszczepieni są nauczyciele, a uczniowie nadal pozostają w domach przykuci do komputerów. Szczepią się seniorzy, a kpiarze komentują, chyba po to aby bezpieczniej siedzieć w domu. Sceptycy nie widzą sensu takiej polityki szczepień i pytają: co z ochroniarzami, stewardesami, kasjerkami w marketach itp.? Czy w tych miejscach Covid nie zaraża? A może nad nimi czuwa Obajtek, którego, jak mówi prezes, wyjątkową mocą obdarzył Pan Bóg?
Ani słowa o Obajtku
tak na początku zakładałam, bo ile można babrać się w błocie? Ale jak widać nie udało się. Nie sposób nie zahaczyć o szefa Orlenu, którego nazwisko od kilku tygodni nie schodzi z medialnych tytułów. No, ale nie dziwota skoro Kaczyński pisał, że:działalność Obajtka i Orlenu to strategia, która ma pobudzić naszą gospodarkę tak, by zbudować "polską wersję państwa dobrobytu". Dobrobyt dla Polaków, jak najbardziej. Niech będzie. Ale póki co wersja dobrobytu budowana przez Obajtka to intratne posady i szmal tylko dla rodziny i kolegów z partii. Bo partia wszystko może, nawet przyznać ochronę. I przyznała. Mam więc czysto retoryczne pytanie, czy obywatele nie mogą mieć ochrony przed Obajtkami, Szumowskimi, Sasinami i innymi? Lista tych innych niestety jest długa.
Tak w ogóle, to przed kim chronić Obajtka
skoro dla milionów Polaków, jak twierdzą jego przyjaciele z podwórka, robi tyle dobrego. Co prawda ja osobiście wolałabym - i znajdzie się jeszcze parę osób - aby Obajtek nic dla nas nie robił. Bo póki co korzyści żadnych, a kłopotów fura. Przykład pierwszy z brzegu, to galopujące ceny paliw na stacjach. A dobrobyt? Nie dla wszystkich. W myśl wyborczego hasła PiS: „Rodzina na swoim” dotyczy tylko tych, którzy są powiązani z władzą: żony, kochanki, mamusie, bracia, siostry, dalsi krewni, sąsiedzi, narciarze i wielu innych. Ta lista także jest długa.
Prawie zapomniałam o świętach
tak mnie wciągnęła lektura o cudzie finansowym rodziny Obajtków. Podobno miliony na zakup działek, mieszkań i firm dał Danielowi tata, malarz pokojowy i dołożyła mama krawcowa. Czyżby nastąpiło cudowne rozmnożenie forsy?
Ale zostawiam już te cuda i do rzeczy. O świętach, tradycji i nadziei na przemiany pisałam wiele razy. Teraz tylko dodam, że z biegiem czasu, gdy srebrzy mi się skroń, często zadaję sobie pytanie, czy chociaż w święta umiemy stać się lepszą wersją samych siebie? Odpowiedzi niech każdy poszuka sam.
Wiesława Kusztal
Napisz komentarz
Komentarze